Turbo

Pabagalin ang oras

Na mabilis lumipas

Itigil ang pagbaba

Ng buhangin sa butas

Isabay sa pagtakbo

Sa ikot ng mundo

Habulin ang kulang

Sa pakaripas ng todo

Pabilisin ang makupad

Magbabago ang tamad

Tatakbo ng matulin

Sa katotohanang hubad

Deadly Heavens

It was there again

Demoralized feelings

Unbound to what’s clear

Devoured mind of beings

Excites physique for battle

Letting the spirit worn out

Driven to the point of reconciliation

Where penance was wanted by the mouth

Seen through blocks

Yet overcome by negligence

Failed to pass the test

Despite wisdom and intelligence

Curiously killed unconscious

Desires uncontrollable to handle

Only prayer can bring salvation now

To overcome this kind of struggle

Kanaisang Pagpunit ng Pain

Humihigpit ang kapit sa bawat ulos
Labag sa loob ngunit dapat matapos
Hirap sa konsensyang gawin ang lahat
Hanggang kailan isasaulirat

Nanalanging maiwakas sa paglapit ng tukso
Nararapat maiwaksi sa bawat bugso
Isipang napuno ng panibugho
Patalikod na pag-iisip sa mundong nasasapo

Matatapos lang ang lahat sa kusang pag-ayaw 
Hindi napipigilan ang ritmong nagsayaw
Itakwil ang nakasanayan nang may pagsisisi
Magsimulang magbago hangga’t di pa huli 

Para

Naghihintay sa pagsapit
Nagaabang sa pagdating
Nakatayo sa tabi
Dinadampian ng hangin

Sa patutunguhan ko
Kailangan ko pagbahagi mo
Sasakyan ang ‘yong mundo
Kakapit sa ‘yong plano

At heto ka’t dumating
Nalantad sa paningin
Kinampay ko aking kamay
Tumigil ka para sa akin

PUNLA

Koro:

Minsan nang nangarap sa ilalim ng bituin

Na ang liwanag namin ay magningas rin

Sa sangkalupaan at sa kalangitan

Buhat sa kababaan patungo sa himpapawid

Berso I:

Minsan, sa isang malawak na parang

Umusbong at tumubo ang punong masaganang

Namumunga daw ng payapa at maganda

Oo matatag ang kanyang kahoy, kita nga ng iba

At ang ugat na pundasyon

Pahirapang mabunot ‘yon

Mga sangang ipinangakong magbibigay tahanan sa mga ibon

Mga dahon na berde , oo napakaluntian

Simbolo ng lakas nito at kaginhawahang

Natamasa mula sa lupang kinuhanan ng nutrisyon

Isang ideyal nga ba namang halaman kung matatawag mo iyon?

Ngunit bigla kang magugulat kung sisilip ka sa likod

Daig pa ang mga nabubulok, daig pa ang inuuod

Berso II:

Siyang naghahain ng prutas na hilaw

Siyang hindi man lang pinadapo ang ibon ni katiting sa kanyang ibabaw

Na puro nalalanta naman ang mga dahon at sanga

Kinukubli ang kabulukan sa likod ng mga sigla

Tanawing kinawiwilian naman sa harap ng lahat

Sa kabulagan ng nakakita, kinalimutan ang dapat

Alalahanin na ang likod nito ay hindi naman sapat

Kahit ang mga katabing halaman sa enerhiya’y sinalat

Hinaba pa ang mga ugat

Sa ilalim ng iba tinapat

Unti-unting kumagat

Hanggang sa binhi ng matapat

Dahan-dahang umangat

Panandaliang binuhat

At ang walang ulirat

Tuloy-tuloy na ibinuwal ng hindi naman nararapat

Berso III:

Hanggang sa isang araw

Bago na namang binhi ang umultaw

Sa papuri’y di nasilaw at nagsimula ng gumalaw

Ang munting halamang nangangarap ng pagtikas

Sa loob at sa labas

Walang kabutas-butas

Mamumunga ng prutas

Ipapakai’t ipanglulunas

Ngunit ang higanteng puno ay nariyan pa rin

Nagpahiwatig ng takot sa mga nasa ilalim ng lilim

At pinigilan na ang munti ay masinagan

Sa ula’y mabiyayaan, kapusin sa kayamanan

Pero ang munti ay hinding hindi nagpatinag

Pilit mang sakalin ng hangin ay pilit na pumapalag

Tapos na ang mga panahong ang maliit ay naduduwag

Ang kalayaan niyang makamit ang pangarap, siya’y pumitlag

Hangarin ay lumiyab

Marahil sa una’y umurong ang buntot ngunit di na muling mababahag

Umaasang balang araw, unang puno’y malalakihan

At matatawag na itong perpekto ng mga mamamayan

Bibigyang kaginhawahan ang mga nasasakupan

Ilang saglit na lang, matutupad din ang pangarap

Huskar

Countless times I’ve fallen
In bottomless pit I’ve been trapped
Endless struggles, I’ve faced
Treated as a trash and a crap

In ground, my face was laid
And I can’t stand up anymore
My body was scorched by thorns
My blood has stained the shore

All along I’m struggling
Still I know there is hope
I maybe to weary to fight
I just need a little rest to cope

My strength didn’t really fade
Maybe I just used it all up
For all the pain I’ve endured
I’ve learned never to give up 

A Letter from Him whose Love was Pure

When you thought everything was over… I came

When you are about to get busted… I took the shame

When no one noticed you… I gave you fame

I did everything I can… yet you forgot my name

When you are badly wounded… I took the pain

When you are dry and thirsty… I gave you the rain

When your name was damaged… I removed the stain

I gave all that you deserve… but you left me in vain

When you’re tired of walking… It’s you that I carried

When you’re in grave… I saved you from being buried

When you’re in danger… I always got worried

I gave all the love that you need… but away from me you hid

When blindly you hurt me… I always just forgive

But when you needed something… that something I give

When you were near death… I tried to make you live

But you always lose your hope.. in me you don’t believe

In home, will you ever come back?

You are losing in your own track

I’ve chosen and called your name

Because you are losing in your own game

So now I’m waiting for your return

For you awaits my love that burns…

Love,

GOD

Ang Huling Sanaysay: Paalam… Sa Ngalan ng Cybercrime

Minsan na tayong nasakop ng dayuhan, tinanggalan ng kalayaan, inalisan ng kakayahan.. mukhang mauulit ang nakaraan.

“Para sa bayan, para sa masa, para sa aming mga Pinoy, para sa kalayaan ng Pilipinas sa kahirapan” 

-mga katagang namutaw sa bibig ng mga nangarap maging pinuno noong nakaraang eleksyon.

Maraming bagay ang lumipas. Mga isyu at iba pang kaguluhan na aking pinalampas.

Subalit ngayon iba na. kalayaan na itong makakukuha. Kalayaan ng mga bloggers, journalists, writers at makata. Kalayaan ng mga ordinaryong taong nais sabihin ang saloobin nila.

Pero hindi na rin ako magtataka, kung ang pamahalaan tayo’y nais ilimita, dahil karamihan ng mga nakaupo ngayo’y naghahangad ng diktatura. Tuso nilang hinahablot ang karapatan ng bawat tao ng pa-isa-isa, at heto’t sa cyber world sila nagumpisa.

Kung tutuusin may part naman ang Cybercrime Prevention Act of 2012 na tunay na maganda. Sa kasamaang palad, tila ang batas ay masyadong napapasobra.

RA 10175. CHAPTER III - PUNISHABLE ACTS, SECTION 4 (C)

(4) Libel. — The unlawful or prohibited acts of libel as defined in Article 355 of the Revised Penal Code, as amended, committed through a computer system or any other similar means which may be devised in the future.

Tatanggalan na ako ng kakayahang magsalita simula bukas dahil sa OA na batas. Tatahimik na lahat ng social networking sites kung saan aktibo ang mga Pilipino. Malulugi na computer shops. Masasayang na ang binabayad ng mga may internet sa bahay.PERO HINDI AKO MATITINAG!

Ipagpapatuloy ko ang pagsusulat sa internet kahit aware ako sa mga risks. Hindi dahil sa dahil gusto kong may matapakan na pulitika kundi dahil sa ayoko na matapakan ang mga Pinoy ng pulitika. Ayokong mamuhay sa isang henerasyon na mararanasan ang lupit ng nakaraan. Higit kong ayaw mangyari na ang mamulat ang mga darating pang henerasayon sa isang mundong madilim…may medium para magsalita pero sarado.Sa ngalan ng mga bloggers, mahilig magpost ng kung anu-ano, downloaders, likers, taga-comment at lahat ng gumamagamit ng internet upang maiphayag ang kanilang damdamin lalo sa mga makabayan at makatao, ipaglalaban ko ang karapatang magpahayag.

PARA SA INYONG LAHAT NA MAAPEKTUHAN NG BATAS: HUWAG TAYONG TUMAHIMIK, PALAYAIN NATIN ANG ATING ISIPAN. KUNG MAGTITIKOM TAYO NGAYON, IPAKIKITA LANG NATIN ANG ATING PAGKATALO. 

PARA SA MGA TAONG SUMUSUPORTA SA RA 10175: HUWAG KAYONG MAGPAKABOBO. KAPWA NYO PINOY ANG INYONG INAAPI. 

KUNG ANG INSULTONG INYONG INAABOT SA IBA’T-IBANG NETWORKS ANG DAHILAN UPANG TANGGALAN NINYO KAMI NG KALAYAAN PWES PARA AKYONG MGA BATA.

KUNG PAGLILIGTAS LANG SA INYONG IMAHE ANG RASON NG PAGSASADLAK SA MGA PINOY PWES MASYADO KAYONG MAKASARILI PARA TAWAGIN ANG INYONG SARILI NA PINUNO.

NASAAN NA ANG IPINAGLABAN NG MGA BAYANI NG NAKARAAN KUNG KAYONG MGA DAPAT NA HUWARAN ANG SIYANG MAGSASARA NG PINTO NILANG BINUKSAN? KAYO BA ANG MAGSISIMULA NG PAGTANGIS NG PILIPINAS? KAYO BANG DAPAT NA MAGPALAYA ANG SIYANG SASAKAL?

IMULAT ANG MATA! HAYAANG MAKADINIG ANG TENGA! BUKSAN ANG PUSO NYONG NAKASARA!

10/2/2012 - HULING ARAW NG KALAYAAN..

HINDI KO ALAM KUNG MABABASA ITO NG MGA NASA ITAAS, SUBALIT KUNG SAKALI MAN MABASA NILA ITO, HANDA AKO SA MGA POSIBLENG MANGYARI.

Kung ikaw na nagbabasa nito ay isa sa supporter ng cybercrime law: gumising ka sa pagkakatulog… Marami kaming lumalaban, naglakas loob lang akong magblog.

Sa lahat ng iba pang makakabasa: MATUTO DIN KAYONG LUMABAN…. makikidalaw na rin pala… kasi baka bukas o sa ibang araw ako’y nakakulong na. paalam.

After many months of having very occupied schedules.

Ngaun lang ulit ako nakatulong sa aking ama sa trabahong bumubuhay sa pamilya namin: ang pagitinda sa palengke.

Alam kong mauhaw, mapagod at mainit… pero still, ANG SARAP LANG ULIT MARAMDAMAN YUNG SARAP NG PAGPAPAKA-ANAK :)

TUMBLR FAMOUS ISSUES

Ang dami kong nababasang blog regarding about famous tumblr blogs

Ang hindi ko maunawaan, is it really a must to have your blog famous than the others?

Eto pa ang nakakalungkot, hindi ko nagegets kung bakit maraming blogger ang bitter sa well-known blogs?! Paminsan, kahit anong sabihin ng isang blogger na simple lang ang kanyang blog pero ini-state din nya ang kanyang bitterness about the famous ones. It just indicates na tHat same blogger want to be famous himself. If may famous blogs, whatever the reason na famous sila hayaan na lang natin. Wag tayong magkaroon ng Crab-mentallity.

BLOG is defined as an online journal or diary containing personal log of thoughts.

Ako, alam kong simple lang din naman itong blogs at blogsite ko. I have some followers and sa palagay ko good na yun’ Ang mahalaga, i have this page where i can express myself not for anyone to follow me or like whatever they see on my page but for me to let myself and others see or be inspired by whatever God and life made me experienced.

sa sinumang blogger na makakabasa nitong blog na to(kung meron man) lalo na sa mga tatamaan, sana i-quit na natin yung kaisipan na we wanted to be famous. LET US REMEMBER, WE ARE BLOGGERS, NOT STARS. LET OUR THOUGHTS BE WRITTEN FOR EVERYONE. dedicate each and every blogs we make into inspiring ourselves and others.

Godbless!

A Long Jump for a Short range

Before I was asked.. What is my Christ’s story?..

I did not know what to respond..

Yesterday was a day full of work. being the Competitions head of an event was never easy.

Friday pa lamang, ang dami ng ginagawa. I remained awake for about 36 hours for my mission.

We experienced a lot of problems that brought delays and more work.

I became too occupied throughout the conference.I missed the worships, workshops and sessions… and this part made me sad.

The moment we finished the last concern for our committee, we went back to the main venue to attend praisefest.During that time madaming songs na ung natapos so akala ko last song na, tpos ung last chorus pa ung inabutan ko.

Dahil nga ang dami kong namiss out, nagsumbong lang ako kay God nung mga pagkakataong iyon..”God, just exactly what message did ou gave me this conference?”

I’m forever thankful

Just when i thought the event is done. The praisefest leader didn’t stop. Pumalo muli ang drums. Tumunog muli ang gitara. Tumugtog muli ang banda

God’s first answer:

he made me realize what had happened through out the conference.

he made me see anu ba yung kanyang mga message sa bawat simpleng part ng conference na naging successful.

All of the things that had happened, the competitions that was held, the competitors that fought happily, the winners that arised proudly.. all of these are sources of his message, sources of his lessons.

Live for You

Isa pang muling pagpalo ng tugtog.. hindi pa dun natatapos ang lahat..  sa isa pang kanga may sinasabi pa si God LIVE FOR YOU>

God’s second answer:Out of all that I’ve done what did I learn?God never fails to leave us a message in everything we do

He asked me, how did i Live For Him in the conference?

THE MAIN MESSAGE OF A CONFERENCE CANNOT BE FOUND ONLY IN TALKS, WORSHIP AND SESSIONS.

BUT IT IS FOUND BY AN INDIVIDUAL IN HIS EXPERIENCE OF THE WHOLE CONFERENCE ITSELF

THE LORD GIVES HIS MESSAGE NOT IN WHAT WE MISSED BUT RATHER ON WHAT WE HAVE SEEN.

Yet again, I felt his unbounded grace in an extraordinary way

INDEED THE ALMIGHTY GOD IS INFINITE..

 I HAVE FOUND MY CHRIST’S STORY

WHAT’S YOURS?

thederpception:

God can heal a broken heart. But first, you need to give Him all the pieces.

(via thederpception-deactivated20120)